Welkom op de perssite van Stichting Varkens in Nood.
Hieronder treft u onze meest recente persberichten aan. Via het menu links kunt u beeldmateriaal bekijken en oude persberichten terug vinden.

 

College van Beroep bevestigt uitspraak RCC; Vlees.nl is misleidend en zet consument op verkeerde been

Amsterdam, 4 juli 2011 – Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft in hoger beroep wederom geconcludeerd dat de website vlees.nl wel degelijk reclame is en dat tientallen uitingen misleidend zijn en de consument trachten op het verkeerde been te zetten.

Het vonnis in hoger beroep bevestigt een eerdere uitspraak van de RCC. Nu de website op zoveel punten misleidend is, eisen stichtingen Dier&Recht en Varkens in Nood van Vlees.nl dat de misleidende en onjuiste informatie zo snel mogelijk verwijderd wordt. Wanneer dit niet snel gebeurt zullen de Stichtingen naar de rechter stappen.

De Reclame Code Commissie is van oordeel dat ‘de gemiddelde consument door de op genoemde punten onduidelijke en/of onvolledige informatie ertoe gebracht kan worden een besluit te nemen over de aankoop van varkensvlees dat hij anders niet had genomen’. 

De Stichting Vlees.nl is al eerder op de vingers getikt vanwege misleidende informatie op de website lekkerfitmetvlees.nl.

Varkens in Nood is geschokt door misstanden bij varkensstallen

20 juni 2011 -  Geschokt nam Stichting Varkens in Nood kennis van de filmpjes gemaakt door de groep “Ongehoord”, die vandaag door het AD naar buiten werden gebracht. Het feit dat het onder andere de varkensboerderij betreft van mw. Annechien ten Have-Mellema, voorzitter van de vakgroep Varkenshouderij van LTO-Noord, maakt de situatie extra pijnlijk. Deze misstanden maken opnieuw duidelijk dat het slecht gesteld is met de dagelijkse controle die (varkens-) boeren wettelijk moeten uitvoeren op de gezondheid van dieren. 

Overtreding van de wet
Zoals uit de beelden blijkt, bevinden zich dode, zieke en gewonde dieren op de boerderijen.  Wettelijk is het verplicht om dagelijkse de dieren te controleren en bij ziekte een dierenarts in te schakelen. Uit de beelden blijkt dat die controle er waarschijnlijk niet is, laat staan dat een dierenarts gebeld werd.

Geen incident
Stichting Varkens in Nood is onder de indruk van de beelden die de actiegroep “Ongehoord” heeft weten te maken. Het onderschrijft wat Varkens in Nood in 2009 aan het licht bracht, namelijk dat jaarlijks 5,5 miljoen varkens in Nederlandse boerderijen creperen en voortijdig sterven. Het probleem van de dode dieren op Nederlandse boerderijen is dus niet, zoals Annechien ten Have stelt, een incident, maar de dagelijkse praktijk in Nederland. Het onderschrijft ook dat varkensboeren massaal de wet overtreden en dat daar meestal geen enkele sanctie op volgt. Dat zelfs de voorzitter van de Nederlandse varkensboeren de wet aan de laars lapt, is stuitend.

Wetgeving en controle
Het blijkt dat de effectiviteit van controles, zoals uitgevoerd door de AID, sterk te kort schiet. Vanwege jarenlange bezuinigingen, opgelegd door de politiek (lees: CDA) en onder druk van de sector zelf, is de hoeveelheid controles verminderd tot minder dan eenmaal in de vijftig jaar. En bij niet-verdachte boerderijen, zoals die van Annechien ten Have, wordt zelden tot nooit gecontroleerd. Tenslotte vinden de controles van de AID plaats met vooraankondiging: logischerwijs kunnen boeren hun stallen daar op voorbereiden.

Niet in de vergeetput
De geloofwaardigheid van de voorzitter van de vakgroep Varkenshouderij van LTO-Noord en van de varkenssector in zijn geheel heeft door de onthullingen opnieuw een dreun gekregen. Het is nu zaak dat ook de politieke partijen, met name de kabinetspartijen CDA en VVD, zulke schandalen niet laten verdwijnen in de vergeetput. Varkens in Nood roept het Nederlandse publiek op varkensvlees te laten staan uit protest tegen de behandeling van deze intelligente en vriendelijke dieren. Kennelijk zijn noch de sector, nog de politiek, en zelfs de voorzitter van de varkensboeren in staat of bereid dit soort misstanden tot een eind te brengen.

Wetgeving:

Artikel 4 lid 2 van het Besluit welzijn productiedieren:

Een dier dat wordt gehouden in een veehouderijsysteem waar zijn welzijn afhangt van frequente verzorging door de mens, wordt tenminste eenmaal per dag gecontroleerd. Een dier dat in een ander systeem wordt gehouden wordt zo vaak gecontroleerd dat lijden wordt voorkomen.

Artikel 4 lid 3 van het Besluit welzijn productiedieren:

Een dier dat ziek of gewond lijkt, wordt onmiddellijk op passende wijze verzorgd. Wanneer die zorg geen verbetering in de toestand van het dier brengt, wordt zo spoedig mogelijk een dierenarts geraadpleegd.

 

 

Wat eet ons eten? Niet veel soeps, zo blijkt uit het rapport Kiloknallers op hongerdieet van de Stichtingen Varkens in Nood en Dier & Recht. Bijna 8 miljoen dieren in Nederland lijden chronisch honger en dorst omdat hun voeding beperkt wordt.

Vleeskippen zijn geselecteerd op een zo snel mogelijke groei. Ze eten onbeperkt door en bereiken al na zes weken het slachtgewicht van twee kilo. De fokdieren die de vleeskippen voortbrengen leggen leven veel langer, maar hebben hetzelfde genetische materiaal. Ze krijgen een sterke voerbeperking opgelegd, omdat ze anders niet lang genoeg  overleven om hun ‘werk’ te kunnen doen. Jaarlijks hebben 7 miljoen ouderdieren van vleeskippen chronisch honger. Ook drinkwater wordt in veel gevallen gerantsoeneerd, om overmatig drinken ter compensatie van het hongergevoel te voorkomen.

Hetzelfde trieste lot treft jaarlijks 880.000 fokvarkens. Ze zijn geselecteerd op een snelle groei, maar krijgen veel minder voer dan waar ze behoefte aan hebben. Door het zeer geconcentreerde voer en een gebrek aan beweging zouden ze bij normale voedselconsumptie vervetten, wat de reproductie schaadt. Bovendien schrokken ze hun voer in één keer naar binnen, waar ze in de natuur wel 6 tot 8 uur bezig zijn met het zoeken naar eten. Het gevolg is een vrijwel permanent hongergevoel en een ontregeld verteringssysteem, waardoor zeker 50 procent van de varkens leidt aan maagaandoeningen.

Volgens de Nederlandse wet hebben productiedieren recht op voldoende en passend voer, om de gezondheid en het welzijn van de dieren te waarborgen. Voedsel en de manier van toediening mag geen onnodig lijden veroorzaken. Stichting Varkens in Nood roept de overheid op haar verantwoordelijkheid te nemen. Directeur Hans Baaij: “Willens en wetens overtreedt de vleessector de wet, de overheid kijkt de andere kant op. Het fokken op snelle groei gaat onverminderd door, dus de welzijnsproblemen nemen eerder toe dan af. Het is ongelofelijk wreed dat miljoenen dieren honger lijden en niemand hier iets aan doet. Sterker nog: het is een totaal onbekend en verzwegen probleem.’’

Naast de 8 miljoen dieren die honger hebben, lijden nog eens 20 miljoen dieren door te veel of te eenzijdig voedsel. Koeien krijgen door het geconcentreerde voedsel een pijnlijke pensverzuring, maagzweren komen veelvuldig voor en blankvleeskalveren hebben massaal bloedarmoede. Honger en frustratie werkt stereotype gedrag en agressie in de hand, wat tot schrijnende welzijnsproblemen leidt.

Meer informatie en het rapport 'Kiloknallers op hongerdieet - welzijnsproblemen door voeren bij koeien, varkens en kippen in de Nederlandse vee-industrie' vindt u op www.varkensinnood.nl/honger.

Binnenkort zal bijna 90 procent van alle supermarkten in Nederland vlees van ongecastreerde varkens verkopen. Jan Linders heeft zich deze week aangesloten in de rij van supermarktketens die castratie als inkoopseis laten vallen. Dit scheelt jaarlijks 20.000 biggen een pijnlijke chirurgische ingreep.

Varkens in Nood voert sinds 2008 een succesvolle campagne tegen de castratie van biggen. Vlees met berengeur, de reden waarom biggen gecastreerd worden, kan ook door detectie aan de slachtlijn worden voorkomen. Varkens in Nood spoort daarom supermarkten aan om castratie uit het inkoopbeleid te schrappen.

De stichting is momenteel in onderhandeling met Van der Valk, Unilever en Ikea over een castratiestop. Spar, Dirk van den Broek, Koopconsult en Mora hebben tot nog toe geen gehoor gegeven aan verzoeken om met castratie te stoppen. Varkens in Nood beraadt zich op juridische stappen tegen deze partijen. Eerder werden C1000, Albert Heijn en Sligro gedagvaard over de kwestie, deze bedrijven hebben inmiddels hun inkoopbeleid gewijzigd.

In haar verweer tegen een actie van Wakker Dier claimt C1000 diervriendelijkheid hoog in het vaandel te hebben. De super zou een 'voortrekkersrol' hebben gespeeld bij het stoppen met castratie. In werkelijkheid was C1000 pas na dagvaarding van Varkens in Nood bereid over te stappen op vlees van ongecastreerde varkens. De stichting vindt dat de supermarkt valse voorstelling van zaken geeft en zegt dat C1000 'wat meer ballen moet tonen" en eerlijk moet zijn over het beleid.

Varkens in Nood is al in 2008 begonnen met een campagne tegen het castreren van varkens om berengeur te voorkomen. Het argument dat er alternatieven zijn voor castratie viel bij veel supermarkten in goede aarde, waarna zij hun inkoopbeleid aanpasten en overstapten op vlees van ongecastreerde varkens (beren). Eind 2009 waren onder andere Coop, Aldi, Lidl, Jumbo, Super de Boer, Plus en Hema al gestopt met castratie.

Ook met C1000 is begin 2008 contact opgenomen over dit onderwerp, maar de supermarkt heeft altijd gesteld zich als vleesinkoper niet verantwoordelijk voelen voor de de stopzetting van castratie. Uiteindelijk ging het concern in februari 2010 overstag, daags voor de eerste zitting van een rechtszaak die Varkens in Nood had aangespannen over de kwestie.

Dat C1000 de castratiestop nu presenteert als een eigen succes en zelfs beweert een 'voortrekkersrol' te hebben gespeeld, vindt Varkens in Nood een valse voorstelling van zaken. Hans Baaij, directeur Varkens in Nood: "C1000 heeft zich altijd afwijzend opgesteld tegen een castratiestop, ook toen bleek dat de verkoop van berenvlees bij andere supermarkten geen problemen opleverde. Ze gaven pas toe nadat Albert Heijn overstag was gegaan. Dan moeten ze nu ook eerlijk zijn en toegeven dat dierenwelzijn een marginale rol speelt in hun beleid".

Varkens in Nood staat achter de actie van Wakker Dier, waarin C1000 via bijtende radiospotjes wordt gehekeld voor het grote aantal kiloknallers dat wordt aangeboden. Uit de supermarktmonitor die de stichting elk half jaar uitbrengt, komt C1000 steeds als een van de slechtste uit de bus wat betreft verantwoorde vleeswaren. Aanbiedingen van biologisch vlees komen nauwelijks voor en de prijzen zijn hoog, terwijl er wel flink gestunt wordt met gangbaar vlees.

 

17-6-2010

Binnen enkele dagen na het ontvangen van een dagvaarding van stichting Varkens in Nood en stichting Dier & Recht, heeft levensmiddelenconcern Sligro Food Group bekend gemaakt castratie van varkens als inkoopseis te laten vallen. Per 1 januari 2011 zal Sligro alleen nog varkensvlees van ongecastreerde dieren verkopen. 

De stichtingen Varkens in Nood en Dier & Recht, die maandag aankondigden een rechtszaak te beginnen tegen Sligro over de kwestie, hebben hierop besloten de gerechtelijke procedure tegen het concern niet voort te zetten. 

Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood, noemt het 'opvallend' dat het bedrijf zo snel overstag is gegaan. Tijdens eerder overleg is altijd vastgehouden aan de Verklaring van Noordwijk, die streeft naar afschaffing van castratie in 2015. In een officiële reactie op de dagvaarding schrijft het bedrijf nu dat de ontwikkelingen dusdanig voorspoedig verlopen, dat de algehele inkoop van ongecastreerd varkensvlees al per 1 januari 2011 plaats kan vinden.

Vanaf zijn vakantieadres toont Baaij zich verheugd over de stap van Sligro: "Hierdoor zal jaarlijks zeker 100.000 varkens de pijnlijke castratie bespaard blijven, naast de bijna twee miljoen varkens waarover wij al eerder konden berichten. Wij hopen dat in 2012 castratie voor de Nederlandse markt verleden tijd is." Ook de advocaat van beide stichtingen, mr. Balthazar Houtappel, spreekt over een groot succes. "Dit onderstreept maar weer het belang van de inzet van stichtingen als Varkens In Nood en Dier & Recht".

Eerder werden supermarktketens Albert Heijn en C1000 gedagvaard over de kwestie, ook zij kondigden spoedig daarna aan te zullen stoppen met castratie. In totaal hebben nu negentien grote supermarkten, groothandels en slagers hun inkoopbeleid onder druk van Varkens in Nood aangepast.

 

 

14-6-2010

Dierenwelzijnsorganisatie Varkens in Nood en stichting Dier & Recht zijn een rechtszaak begonnen tegen de Sligro Food Group. De organisaties stellen dat levensmiddelenconcern Sligro castratie van biggen moet laten vallen als inkoopseis. Geeft Sligro geen gehoor aan dit verzoek, dan zal de rechter gevraagd worden om het bedrijf te dwingen haar inkoopbeleid te wijzigen.

De Sligro Food Group is een van de weinige grote spelers op de Nederlandse vleesmarkt die nog vlees van gecastreerde varkens verkoopt. Het concern, in 2009 goed voor een omzet van ruim 2 miljard, houdt ondanks herhaaldelijke verzoeken van Varkens in Nood vast aan het gebruik dat alleen varkensvlees van gecastreerde varkens wordt ingekocht. Jaarlijks verkoopt Sligro naar schatting vlees van meer 100.000 mannelijke varkens. 

Castratie van biggen is onnodig en wreed, stellen Varkens in Nood en Dier & Recht. Beide organisaties voeren sinds 2008 met succes campagne tegen het gebruik om pasgeboren biggen (onverdoofd) te castreren. Steeds meer supermarkten en groothandels laten castratie als inkoopseis vallen: tot nu toe is zeker 1 miljoen biggen deze pijnlijke ingreep bespaard gebleven. In 2012 zal 85 procent van al het varkensvlees in de Nederlandse supermarkten afkomstig zijn van ongecastreerde varkens. Eerder werden Albert Heijn en C1000 gedagvaard, beide bedrijven veranderden hun inkoopbeleid daags voor de eerste rechtszitting.

Achtergrondinformatie castratie:
Castratie van biggen is decennia terug ingevoerd om berengeur te voorkomen. Deze penetrante geur komt voor bij mannelijke varkens en kan vrijkomen bij verhitting van het vlees. Uit onderzoek blijkt echter dat slechts 1 procent van de varkens last heeft van deze geur, het vlees van deze dieren kan na geurdetectie aan de slachtlijn apart verwerkt worden tot gekookte vleeswaren als ham en worst. De geur is dan volledig verdwenen. Een pijnlijke chirurgische ingreep als castratie, die de jonge dieren veel stress en gezondheidsproblemen kan opleveren, is daarmee overbodig geworden.

Noot voor de redactie, niet voor publicatie:
Voor meer informatie mr Tanja de Vette, stichting Dier & Recht: 020 4177850 of
Jorien de Lege, stichting Varkens in Nood: 020 6177757.

Supermarktketen Hoogvliet stopt onder druk van Stichting Varkens in Nood met de inkoop van vlees van gecastreerde varkens. Hoogvliet is de 18e vleesverkoper op rij die stopt met de verkoop van gecastreerd vlees. Dit betekent dat er binnenkort op jaarbasis in Nederland 2.000.000 minder castraties zullen plaats vinden. Hoogvliet heeft circa 70 vestigingen.

23 april 2010

Varkens in Nood voert sinds begin 2008 een succesvolle campagne tegen het castreren van beren (mannelijke varkens).  De stichting zet vleesverkopers onder druk met de dreiging van juridische stappen als de inkoopeisen niet worden aangepast.

Supermarkt Coop gaf in 2007 het goede voorbeeld door ongecastreerd berenvlees in de schappen te leggen. In de afgelopen twee jaar zijn onder andere Aldi, Lidl, Jumbo, Plus en Super de Boer gevolgd. Albert Heijn en C1000 werden gedagvaard, de supers gingen daags voor de zitting overstag. In 2010 gingen de groothandels Van der Zee Vleesgrootverbruik, huisleverancier van Hanos en de Makro om.

Castratie van beren is onnodig en wreed. Varkens in Nood zal de achterblijvers sommeren het voorbeeld van Hoogvliet te volgen. Weigeraars kunnen rekenen op een dagvaarding.

Binnenkort zal 80% van het varkensvlees dat in Nederland via de supermarkten verkocht wordt afkomstig zijn van ongecastreerde varkens. Dat zijn circa 2 miljoen castraties minder per jaar. Hiermee loopt Nederland ver voorop in de wereld. In andere landen is de discussie nog niet verder gekomen dan de vraag of de castratie onder verdoving plaats moet vinden. Varkens in Nood heeft haar campagne inmiddels uitgebreid naar België.  De Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst is daar als ambassadeur van de Stichting Varkens in Nood een campagne tegen castratie begonnen.

Varkens in Nood heeft alle politieke partijen in een brief opgeroepen om een accijns op vlees in hun verkiezingsprogramma op te nemen. GroenLinks, Christen Unie, D66 en PvdD hebben al een belastingverhoging op vlees op de agenda staan.

14 april 2010

De programmacommissies van de grotere politieke partijen hebben afgelopen week een brief ontvangen van Varkens in Nood, met daarin het verzoek om een accijns op vlees in het verkiezingsprogramma op te nemen.

Accijns helpt de vleesconsumptie te verminderen en helpt de schatkist aan inkomsten. De gemiddelde Nederlander eet dagelijks meer dan twee keer de aanbevolen hoeveelheid vlees. De massaproductie van vlees is milieu- en dieronvriendelijk. Om de bevolking en de planeet gezond te houden, zou de vleesconsumptie volgens het Centraal Planbureau in Nederland met tweederde moeten worden teruggebracht. Een extra heffing op vleesproducten zou de consumptie kunnen afremmen volgens het principe ‘de gebruiker betaalt’.

Het Centraal Planbureau heeft in 2007 geconcludeerd dat de introductie van een vleesaccijns goed uitvoerbaar is. Bij een heffing van één euro per kilo verbruiksgewicht levert dit de schatkist ongeveer 1,5 miljard euro per jaar op. Het heffen van accijns is doeltreffender dan een BTW verhoging omdat deze laatste de biologische veehouderij relatief zwaar treft. Een belastingverhoging op vlees moet wat Varkens in Nood betreft allereerst de consumptie van goedkoop vlees uit de vee-industrie (de kiloknallers) afremmen.

 

31 maart 2010

Metro Cash & Carry Nederland, de moederorganisatie van Makro, heeft na aanhoudende druk van Stichting Varkens in Nood laten weten te stoppen met de inkoop van vlees van gecastreerde varkens. Makro is de 16^e vleesverkoper op rij die stopt.

Varkens in Nood voert sinds begin 2008 een succesvolle campagne tegen het castreren van beren (mannelijke varkens).  De stichting zet vleesverkopers onder druk met de dreiging van juridische stappen als de inkoopeisen niet worden aangepast. In de afgelopen twee jaar zijn onder andere Aldi, Lidl, jumbo en Super de Boer overstag gegaan. Albert Heijn en C1000 werden gedagvaard, de supers gingen daags voor de zitting overstag. In 2010 ging Van der Zee Vleesgrootverbruik, huisleverancier van Hanos, als eerste horecagroothandel om.

Castratie van beren is onnodig en wreed. Varkens in Nood zal de achterblijvers sommeren bovenstaand voorbeeld te volgen. Weigeraars kunnen een dagvaarding verwachten.

Binnenkort zal 80% van het varkensvlees dat in Nederland via de supermarkten verkocht wordt afkomstig zijn van ongecastreerde varkens. Hiermee loopt Nederland voorop in de wereld. In andere landen is de discussie nog niet verder gekomen dan de vraag of de castratie onder verdoving plaats moet vinden. Varkens in Nood heeft haar campagne inmiddels uitgebreid naar België.  De Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst is daar als ambassadeur van de stichting een campagne tegen castratie begonnen.

 

22/3/10: Varkens in Nood roept supermarkten in Nederland op om vlees van boeren die veel antibiotica gebruiken te weren uit de schappen. De supers moeten er bovendien zorg voor dragen dat het vlees vrij is van MRSA. Op deze manier worden veehouders gedwongen hun antibioticagebruik terug te dringen.

Het antibioticagebruik per dier in de Nederlandse veehouderij is het hoogst in Europa. Veehouders verbruikten vorig jaar ruim 500 ton antibiotica, terwijl boeren in Denemarken met een vergelijkbare veestapel  toe konden met nog geen kwart van deze hoeveelheid. Tot nu toe onderneemt de sector geen enkele actie om het medicijngebruik terug te dringen. Supermarkten kunnen het verschil maken door geen vlees meer af te nemen van producenten die hun dieren grote hoeveelheden antibiotica toedienen.

Hans Baaij, directeur Varkens in Nood: ‘Voor boeren is het nu niet interessant om te stoppen met het toedienen van antibiotica. Het is een goedkope manier om dieren onder erbarmelijke omstandigheden toch gezond te houden en sneller te laten groeien. Als de supermarkten eisen gaan stellen, zullen ze hun bedrijfsvoering moeten aanpassen.’

Overmatig gebruik van antibiotica zorgt ervoor dat steeds meer bacteriën resistent worden voor deze geneesmiddelen, wat een gevaar oplevert voor de volksgezondheid. Een groeiend aantal patiënten loopt onbehandelbare infecties op. De resistente bacterie MRSA, die veelvuldig op varkenshouderijen voorkomt, is een groeiend probleem in ziekenhuizen. Vooral voor zieken, ouderen en jonge kinderen is deze bacterie levensgevaarlijk.  Er zijn steeds meer aanwijzingen dat MRSA op vleesproducten terecht kan komen. Ook hier zouden supermarkten hun verantwoordelijkheid moeten nemen, door vlees te (laten) controleren op MRSA.

Hans Baaij: ‘Het is absurd en onverantwoord dat voor een gering economisch belang de volksgezondheid op het spel wordt gezet. Als een bacterie als MRSA via de boodschappen bij de consument terecht komt, dan is het einde zoek. Supermarkten moeten er zorg voor dragen dat hun producten veilig zijn.’

 Vanavond zal Hans Baaij te gast zijn bij Tros Radar, dat uitgebreid aandacht besteedt aan het overmatig gebruik van antibiotica in de veehouderij. Nederland 1, 20.30 uur.

 

3/3/10: Naar aanleiding van ernstige dierenmishandeling in een Brits slachthuis, gefilmd door de dierenwelzijnsorganisatie Animal Aid, werkt de Britse voedselautoriteit FSA aan een plan om elke slachterij in Engeland te voorzien van camera’s. Varkens in Nood ijvert al langer voor camera’s toezicht in Nederlandse slachthuizen.  

In 2008 maakte Varkens in Nood bekend dat de controle op dierenwelzijn en voedselveiligheid door sommige slachterijen opzettelijk onmogelijk werd gemaakt. “Zodra controleurs van de AID zich melden verandert de productie: de snelheid van slachten wordt drastisch verminderd, de dieren worden niet meer opgejaagd en geslagen maar met respect behandeld, de verdoving wordt secuur en dieren verdwijnen niet meer levend in een broeibak”, zo verklaarde destijds oud-medewerkers van slachterijen.

Niet alleen de werkwijze van de medewerkers moet ter controle op beeld vastgelegd worden, ook het daadwerkelijke bedwelmingsproces van slachtvarkens met CO2 moet met camera’s gevolgd kunnen worden. “De bedwelmingsruimte is niet zichtbaar van buitenaf en dus is het onmogelijk om hier zonder camera’s goed toezicht op te houden”, aldus Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood.

Dr. Temple Grandin, een internationaal vermaarde autoriteit op het gebied van dierenwelzijn, schaarde zich eerder achter de oproep van Stichting Varkens in Nood om meer transparantie in slachthuizen. De Amerikaanse wetenschapper vindt dat zeker het verdoven van slachtvarkens met CO2 controleerbaar moet zijn. ‘Ik ben van mening dat ramen of camera’s moeten worden geïnstalleerd in gasverdovingsruimtes, zodat de reactie van het varken voordat hij het bewustzijn verliest makkelijk kan worden waargenomen’ (1), stelde ze in een verklaring aan Varkens in Nood.

De beelden moeten beschikbaar kunnen worden gesteld aan klanten zoals supermarkten, vleesverwerkers en groothandels zodat zij kunnen erop toezien dat de slachterijen aan alle standaarden voldoen, meent Tim Smith van de Britse ‘VWA’. Wat Varkens in Nood betreft moet ook iedere consument kunnen zien of het dier wat hij/zij eet op een humane wijze aan zijn einde is gekomen. Varkens in Nood hoopt dat het cameratoezicht in de Britse slachterijen zo snel mogelijk gerealiseerd wordt en dat deze cruciale stap dan ook in Nederland eindelijk gezet zal worden.

 

 

24/2/10: De conclusie van Gerda Verburg, (demissionair) minister van Landbouw, naar aanleiding van het rapport Verdoofd castreren – Evaluatie van de Verklaring van Noordwijk dat CO2 verdoving voor de castratie van biggen een goede (tussen)oplossing is, is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Een ruime meerderheid van de varkenshouders geeft namelijk aan geen welzijnsvoordeel voor de biggen te zien. Bovendien worden de verdovingsapparaten vaak als ondeugdelijk gezien.

Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood: "Dit rapport komt op een uitermate vreemd moment nu binnenkort 80% van de biggen voor de Nederlandse markt helemaal niet meer gecastreerd wordt en dus ook niet meer verdoofd. Dat wordt gewoon genegeerd."

Het rapport wijst uit dat tweederde van de 291 varkenshouders die hebben meegewerkt aan het onderzoek het verdoofd castreren een onvoldoende geven. Van de vier bezochte praktijkbedrijven zien drie zeugenhouders geen enkel voordeel in castreren onder verdoving. Hun opvatting is dat er geen welzijnwinst voor de biggen wordt behaald, omdat de extra stress door het fixeren en verdoven niet opweegt tegen de in hun ogen nauwelijks verminderde pijn tijdens de castratie. Deze conclusie wordt overigens gedeeld door Duitse wetenschappers en door de internationale organisatie van veterinair anesthesisten (AVA).

Ook komt uit het onderzoek naar voren dat de biggen vaak niet goed verdoofd zijn en dus niet alleen onder de verdoving lijden, maar ook nog altijd onder de ingreep zelf.

Desalniettemin concludeert minister Verburg dat castreren met gasverdoving, mits goed uitgevoerd, beter is dan onverdoofd castreren en dat er op de ingeslagen weg doorgegaan moet worden.

Hans Baaij: "De welzijnswinst dat de biggen verdoofd zijn tijdens de castratie is wel heel minimaal. De aversieve reactie op het inademen van CO2 gas is zeer heftig. Dat hebben allerlei vrijwilligers (mensen) ervaren. De deskundigen en de deelnemers aan het verdoofd castreren project hadden op onze bijeenkomst in Den Haag afgelopen december zelf ook eens kunnen ervaren hoe het voelt om CO2 gas in te ademen. Maar dat lieten ze liever over aan de biggen."

Al eerder is in de vakliteratuur naar voren gekomen dat veel varkensboeren geen nut zien in het verdoven. Het is dan ook niet vreemd dat van de 1.000 aangezochte varkenshouders er maar 291 wilden meewerken aan het onderzoek. Hans Baaij: "Het is zeker niet ondenkbaar dat een aanzienlijk deel van de 709 varkensboeren die niet meewerkten aan het onderzoek de CO2 bedwelming helemaal niet gebruiken omdat ze het nut er niet van inzien. Uit de sector bereiken ons voortdurend berichten dat men de apparatuur ongebruikt laat. Al met al is het een vreemde vertoning: een onderzoek dat positief is over een methode van verdoving, terwijl deze methode achterhaald is omdat er voor de Nederlandse markt (binnenkort) niet meer gecastreerd wordt en de weinigen die er mee werken de methode in grote meerderheid afkeuren." 

 

 

 

Stichting Varkens in Nood vraagt zeven Belgische supermarktketens te stoppen met de inkoop van varkensvlees van gecastreerde dieren.

12-8-2009 - Het castreren van varkens wordt door steeds meer supermarkten en fastfoodketens erkend als barbaars en onnodig. Na gesprekken met Varkens in Nood verkoopt een aantal Nederlandse supermarkten alleen nog vlees van ongecastreerde varkens. Daarmee wordt zo’n 650 duizend biggen per jaar de lijdensweg van het castreren bespaard. De Duitse tak van McDonalds stopt in 2010 met het verwerken van vlees van gecastreerde varkens. Varkens in Nood hoopt dat ook Belgische supermarkten als Carrefour, Champion en Aldi-Markt inzien dat de castratie van biggen niet meer van deze tijd is.

Van oudsher worden beren (mannelijke varkens) in de eerste week van hun leven gecastreerd. Het vlees van ongecastreerde dieren kan namelijk een nare geur verspreiden als het wordt verhit in de pan. Recent wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat de kans op die zogenoemde berengeur, die overigens niet schadelijk is voor de gezondheid, zeer gering is. Dit wordt bevestigd door de goede ervaringen van Belgische, Duitse en Nederlandse slachterijen die ongecastreerde dieren verwerken. De zeldzame karkassen die wel berengeur hebben, zijn eenvoudig op te sporen met behulp van een geurtest aan de slachtlijn.

In Nederland is inmiddels 35% van al het varkensvlees afkomstig van dieren die niet gecastreerd zijn. Onder andere Aldi, Lidl, Hema, La Place, McDonalds en Center Parcs hebben de overstap gemaakt en dat heeft niet geleid tot een toename van klachten over het vlees. “Een groot succes”, stelt Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood. “Binnenkort moet het in Nederland helemaal gedaan zijn met de verkoop van vlees van gecastreerde varkens. Nederlandse supermarkten die zijn overgestapt, betrekken nota bene hun varkensvlees ook van slachthuizen in België en Duitsland, dus niets let de supermarkten in deze landen dit goede voorbeeld te volgen.”

Varkens in Nood spande eind vorig jaar een rechtszaak aan tegen twee van de grootste supermarkten in Nederland, Albert Heijn en C1000, wegens hun weigering om te stoppen met de verkoop van vlees van gecastreerde varkens.

Varkens in Nood werd in 1997, ten tijde van de varkenspest, opgericht door wijlen schrijver J.J. Voskuil. De stichting, die zich hard maakt voor het welzijn van varkens in de vee-industrie, wist zich gesteund door ambassadeurs als Youp van ’t Hek, Yvonne Kroonenberg, Robert Long en Jan Terlouw.


Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
- Hans Baaij: 0031 (0)6 26676868, Hans(at)varkensinnood.nl
- Leon Varitimos: 0031 (0)6 42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

In België zijn de volgende supermarkten aangeschreven:

Aldi-Markt
Carrefour
Champion
Delhaize Group
Lidl Belgie
Rob - The Gourmets' Market
SPAR Retail NV
       
Nederlandse ketens die gestopt zijn of binnenkort stoppen:

Coop
Plus
Super de Boer
Aldi Nederland
Lidl Nederland
Jumbo (nog in het experimentele stadium)
Hema
LaPlace
McDonalds
Center Parcs
Keurslagers

17-7-2009 - Volgens Varkens in Nood is het terecht dat de Nederlandse Vakbond Varkenshouders (NVV) supermarkten ter verantwoording roept. Door de lage inkoopprijzen die supermarkten hanteren, kunnen noodzakelijke investeringen in milieu en dierenwelzijn niet worden gedaan. Supermarkten verdienen veel geld over de rug van dieren, boeren en milieu en het is de hoogste tijd dat de winst eerlijk wordt verdeeld. Varkens in Nood steunt de eis dat varkenshouders aanzienlijk meer betaald krijgen voor hun dieren en wil voorts dat een redelijk deel van dat extra geld wordt besteed aan maatregelen voor dierenwelzijn en milieu.

Hoewel de NVV en Varkens in Nood het over veel oneens zijn, zijn beide organisaties het over één ding roerend eens: supermarkten en slachterijen als Vion verdienen goed geld aan varkensvlees, maar de boeren en de dieren zien daar veel te weinig van terug. Een vleesvarken van 120 kilo levert ongeveer 140 euro op. Of de markt nu goed of slecht is, dat wordt ieder jaar minder. Tussen 1995 en 2008 werd varkensvlees bijvoorbeeld 30 procent goedkoper. Ten opzichte van 1960 is de reële prijs van varkensvlees met 60 procent gedaald, terwijl de gemiddelde burger veel meer te besteden heeft.Het rendement op het eigen vermogen van varkensboeren was in 2008 min 4 procent. Dat was het zoveelste jaar met een negatief rendement. Het rendement van supermarkten was plus 22 procent.

De prijsdaling is zeker ook ten koste gegaan van de dieren, die (noodgedwongen) steeds grootschaliger en efficiënter worden gehouden. Dat heeft bijvoorbeeld tot gevolg dat zeugen inmiddels dertig biggen per jaar werpen, terwijl dit van oudsher tien per jaar was.

Varkens in Nood staat achter de NVV in haar kritiek op de supermarkten. “Vlees is een wegwerpproduct geworden en ik kan mij heel goed voorstellen dat varkensboeren vinden dat er een dubbele moraal wordt gehanteerd”, stelt Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood. “Aan de ene kant voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten en aan de andere kant allerlei extra voorwaarden aan de veehouderij stellen. Dat is wel erg veel gevraagd.”

Volgende week brengen Varkens in Nood en Milieudefensie de Supermarktmonitor - Vlees en Vleesvervangers uit. In deze monitor wordt aandacht besteed aan onder andere het prijsbeleid van supermarkten ten aanzien van biologisch vlees, vleesvervangers en gangbaar vlees. De monitor bevestigt bovenstaand beeld dat veel supermarkten vooral geïnteresseerd zijn in hun onderlinge wedijver en niet in maatschappelijke issues.

Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:Leon Varitimos: 06-42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

21-05-2009 - De beelden van de wrede en massale ruiming van varkens in Egypte, die afgelopen weekend werden gepubliceerd, hebben een stroom aan verontwaardigde reacties veroorzaakt. De online petitie van Varkens in Nood, waarin de Egyptische regering wordt opgeroepen direct een einde te maken aan de gruwelijke praktijken, is in korte tijd al door duizenden mensen ondertekent. De petities worden gebundeld en verstuurd naar de Egyptische premier, de minister van Landbouw en de minister van Toerisme.

Dat de verontwaardiging groot is over de manier waarop varkens in Egypte worden gedood, blijkt uit de vele persoonlijke reacties die mensen bij de petitie plaatsen. Zo geven veel mensen aan niet op vakantie te gaan naar Egypte zolang deze praktijken voortduren:

“De wrede en onnodige afslachting van varkens heeft mij doen besluiten mijn plannen om naar Egypte op vakantie te gaan te af te lasten.”
M. S. – Loon op Zand

“Hoe kan een land met een aloude beschaving en prachtige piramides dieren zoiets aandoen? Moge al jullie wereldberoemde voorouders als Tutanchamon en Cleopatra de mensen straffen die dit op hun geweten hebben. Het is een schande! Zo’n land wil ik niet bezoeken.”
H.V. -  Helmond

Ook maken verschillende bekende Nederlanders zich grote zorgen over het dieptrieste lot wat de varkens in Egypte staat te wachten:

“Varkens staan bekend om hun hoge mate van intelligentie – zij lijden onder pijn en stress zoals ook mensen daaronder lijden. Maak een einde aan deze onnodige afslachting van varkens, waar overigens ook de eigenaren van deze dieren hard door worden geraakt.“
Mensje van Keulen – Amsterdam

Enkele andere reacties:

“Het gaat hier om zware mishandeling van weerloze dieren, geen enkele god zou dit goedkeuren!”
P.v.H. -  Amsterdam

“Ik denk niet dat de profeet Mohammed dergelijke praktijken goed zou keuren. De manier waarop een land zijn dieren behandeld is tekenend voor de mate van civilisatie van mensen. Biggen doodsteken is alles behalve geciviliseerd.”
M.L - Hardenberg

Officiële instanties als de WHO hebben verklaard dat varkens niet voor besmetting met het nieuwe griepvirus zorgen, maar die argumenten lijken niet tot Egypte door te dringen. Varkens in Nood heeft buitenlandse dierenwelzijnsorganisaties gevraagd de petitie verder te verspreiden, zodat er een breed gedragen protest ontstaat. Wij hopen dat door massale protesten van over de hele wereld de Egyptische regering tot rede gebracht wordt. Egypte verwacht nog een half jaar bezig te zijn met de ruiming van alle varkens.  

De petitie tegen het doden van de varkens in Egypte kan nog altijd ondertekent worden. De petitie is te vinden op www.varkensinnood.nl

Voor meer informatie: Hans Baaij – 06 26676868

 

 

Egypte ruimt honderdduizenden varkens

29-4-2009 - Hoewel de varkensgriep Egypte nog niet heeft bereikt, voelt de Egyptische regering zich duidelijk niet zo lekker. Honderdduizenden varkens dreigen te worden geruimd in een zinloze poging om het gevreesde influenzavirus buiten de deur te houden.En dat terwijl vaststaat dat het H1N1-virus van mens op mens wordt overgedragen. Wereldwijd is nog geen enkel varken gevonden dat besmet is met het virus. Stichting Varkens in Nood heeft woensdagmiddag protest aangetekend bij de ambassade van Egypte in Den Haag.

Met de barbaarse beslissing om 300 tot 400 duizend varkens te laten afmaken, bewijst de Egyptische regering dat productiedieren worden gezien als waardeloze objecten. Het ombrengen van deze dieren dient geen enkel doel. Bovendien maakt Stichting Varkens in Nood zich zorgen over de wijze waarop de varkens om het leven zullen worden gebracht. Egypte is berucht om de wijze waarop in het land vee wordt geslacht.


Noot voor redactie – niet bedoeld ter publicatie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Leon Varitimos: 06-42607953 / 020-6177757
Leon(at)varkensinnood.nl

15-4-2009 - Recent onderzoek uit de Verenigde Staten heeft opnieuw gewezen op de dreiging die uitgaat van de MRSA-bacterie. Vliegen in de buurt van pluimveehouderijen blijken de levensgevaarlijke bacterie bij zich te dragen. ‘Vliegen hebben makkelijk toegang tot veehouderijen en kunnen ziekteverwekkers over grote afstanden met zich meedragen’, stelt Hans Baaij, directeur van Stichting Varkens in Nood. ‘Met alle gevaren van dien voor de volksgezondheid.’

De aanwijzingen dat de industriële veehouderij een kweekvijver vormt voor antibioticaresistente bacteriën, stapelen zich snel op. Eind vorig jaar wees Varkens in Nood op een onderzoek dat aantoont dat MRSA op uitwerpselen van dieren van veewagens kan afwaaien. Via het ventilatiesysteem kan de gevaarlijke bacterie zo in personenauto’s belanden. Bovendien zitten MRSA-bacteriën op 11 procent van het vlees dat de consument in de pan legt, zo stelde de Voedsel en Waren Autoriteit vorig jaar vast. Van het kippen- en kalkoenenvlees is zelfs een derde besmet.

Bijna 90 procent van alle kalverhouderijen is besmet met MRSA. Van de varkenshouderijen is dat 60 procent. Als kalver- of varkensboeren in het ziekenhuis belanden, worden ze daarom preventief in quarantaine gehouden totdat is vastgesteld of ze drager zijn van de bacterie. Steeds meer gevallen van MRSA-besmettingen in ziekenhuizen zijn te herleiden naar een type dat afkomstig is van dieren. Hoe schokkend die bevindingen ook zijn, minister Verburg ziet geen noodzaak tot drastische maatregelen.

Eind vorig jaar is het Convenant Antibioticaresistentie Dierhouderij in het leven geroepen om de toename van antibioticagebruik een halt toe te roepen. Het ministerie van LNV controleert echter in het geheel niet of veehouders zich aan de voorgenomen actiepunten houden, maar verwacht dat de sector zelf implementatie afdwingt.

Donderdagmiddag wordt in de Tweede Kamer vergaderd over de problematiek. Varkens in Nood hoopt dat de politiek eindelijk haar verantwoordelijkheid neemt en de volksgezondheid de hoogste prioriteit geeft. ‘Antibiotica zou alleen toegediend moeten worden als dieren echt ziek zijn, niet preventief’, stelt Hans Baaij. ‘Bovendien moeten de dieren niet zo worden doorgefokt dat ze om niets ziek worden.’


Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

Achtergrondinformatie, foto- en filmmateriaal vindt u op onze perswebsite: http://pers.varkensinnood.nl

Met vragen kunt u terecht bij:
Leon Varitimos: 06-42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

Supermarktmonitor Varkens in Nood: biologisch vlees en vleesvervangers worden in reclamefolders nauwelijks aangeprezen.

9-4-2009 - Supermarkten benadrukken graag dat ze dierenwelzijn hoog in het vaandel hebben. Hun reclamefolders zijn echter gevuld met aanbiedingen van dieronvriendelijk vlees. Biologisch vlees en vleesvervangers zijn in de folders niet of nauwelijks te vinden. ‘Vlees eten is slecht voor de dieren en slecht voor het milieu. Reclame maken voor goedkoop vlees is onethisch’, stelt Hans Baaij, directeur van Stichting Varkens in Nood.

Met het paasfeest voor de deur, dat van oudsher wordt gevierd met een veelheid aan dierlijke producten, is Varkens in Nood een onderzoek gestart naar de frequentie waarmee supermarkten industrievlees, biologisch vlees en vleesvervangers aanprijzen. In 92 procent van de aanbiedingen bleek het om industrievlees te gaan.

Albert Heijn gaat er prat op de grootste te zijn op het gebied van vleesvervangers. De supermarkt zegt de consument aan te moedigen om minder vlees te eten. Loze woorden, zo blijkt uit het onderzoek van Varkens in Nood. Albert Heijn maakte in de onderzochte periode 24 keer reclame voor gangbaar industrievlees. Biologisch vlees en vleesvervangers waren in folders van de supermarkt niet te vinden.

C1000 deed het in de zes weken die het onderzoek besloeg niet beter. De supermarkt heeft in de onderzochte periode 39 keer industrievlees onder de aandacht gebracht. Biologisch vlees en vleesvervangers bleven in de folders van de supermarkt achterwege. Ook Jumbo, Dekamarkt, Aldi en Lidl maakten louter reclame voor vlees van dieren die onder erbarmelijke omstandigheden zijn gehouden en geslacht.

Van de dertien supermarkten onderscheidde alleen Dirk van de Broek zich in positieve zin wat betreft het aanprijzen van biologisch vlees. De supermarkt maakte in haar folders 23 keer reclame voor biologisch vlees tegenover 52 reclames voor industrievlees. Varkens in Nood hoopt dat de supermarkt die voortrekkersrol ook in de toekomst blijft vervullen.

Biologisch vlees speelt een ondergeschikte rol in supermarktfolders, maar vleesvervangers lijken werkelijk producten waarvoor supermarkten zich schamen. Samen maakten de dertien supermarkten slechts tien keer reclame voor vleesvervangers, tegenover 609 reclames voor vlees.

Supermarkten kunnen veel betekenen als het gaat om het uitbannen van dierenleed in de vee-industrie. Ze hebben immers veel invloed op het koopgedrag van de consument. Varkens in Nood ziet graag dat supermarkten hun diervriendelijke producten promoten. De stichting zal daarom haar onderzoek voortzetten en elk kwartaal een supermarktmonitor publiceren.


Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

De eerste editie van de supermarktmonitor is te downloaden via deze weblink.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Leon Varitimos: 06-42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

3-4-2009 - Voor slachtvarkens is bedwelming met CO2 een pijnlijke en traumatische ervaring. Dat wordt opnieuw bevestigd door een onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van het ministerie van LNV. De varkens die voor de studie werden bedwelmd met het prikkelende gas raakten in paniek, hadden last van benauwdheid en gilden het uit. Stichting Varkens in Nood reageert zaterdag uitgebreid op de uitkomsten van het onderzoek in actualiteitenprogramma EénVandaag (18.25 uur, Nederland 1).

Doel van het onderzoek was om te kijken of alternatieve gasmengsels, waarbij de CO2 werd vermengd met zuurstof, diervriendelijker zijn. Varkens die op dergelijke wijze werden bedwelmd, leken iets minder te lijden, maar kwamen volgens de onderzoekers te snel weer bij bewustzijn. In slachterijen zouden de experimentele gasmengsels daarom niet bruikbaar zijn.

Of CO2-bedwelming überhaupt wel door de beugel kan, is een vraag die niet in het onderzoeksvoorstel werd gesteld. CO2-bedwelming is dan ook niet vergeleken met elektrische verdoving, een methode die in veel slachterijen wordt toegepast. Het lijkt erop dat deze zoektocht naar een diervriendelijkere manier van bedwelmen sterft in schoonheid. In haar brief aan de Tweede Kamer repte minister Verburg donderdag geen woord over een eventuele vervolgstudie.

De wetenschappers, werkzaam bij de Animal Sciences Group (ASG) van Wageningen Universiteit, hebben al laten weten dat de video-opnamen van hun experiment niet zullen worden vrijgegeven. Die weigering doet denken aan de onwil van Verburg om de installatie van camera’s in de verdovingsruimtes van slachthuizen verplicht te stellen. Kennelijk kunnen de beelden van naar lucht happende en gillende varkens het daglicht niet verdragen.

Dat het gebruik van CO2 als verdovingsmiddel bij varkens veel leed veroorzaakt, is een voldongen feit. Het onderzoek van de ASG bevestigt slechts wat vele wetenschappers eerder al concludeerden. De Europese regelgeving schrijft voor dat bij het bedwelmen en doden van dieren alle vermijdbare pijn en lijden voorkomen moet worden. Varkens in Nood vraagt zich af of het bedwelmen met CO2 niet in strijd is met de wet en verboden moet worden.


Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

Stichting Varkens in Nood maakte begin dit jaar videomateriaal openbaar van experimenten die zijn uitgevoerd aan de universiteit van Zürich. Het beeldmateriaal vindt u hier.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Leon Varitimos: 06-42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

20-3-2009 - Dr. Temple Grandin, een autoriteit op het gebied van dierenwelzijn, heeft zich geschaard achter de roep van Stichting Varkens in Nood om meer transparantie in slachthuizen. De Amerikaanse wetenschapper vindt dat het verdoven van slachtvarkens met CO2 controleerbaar moet zijn. ‘Ik ben van mening dat ramen of camera’s moeten worden geïnstalleerd in gasverdovingsruimtes, zodat de reactie van het varken voordat hij het bewustzijn verliest makkelijk kan worden waargenomen’ (1), stelt ze in een verklaring aan Varkens in Nood.

De stichting pleit al geruime tijd voor meer toezicht op het verdoven van varkens met CO2, een methode die onder meer wordt toegepast in slachterij Vion Boxtel. Varkens worden voorafgaand aan de slacht samengebracht in een cabine en met behulp van het prikkelende gas verdoofd.

Verscheidene internationale experimenten hebben uitgewezen dat CO2-bedwelming veel ongerief kan veroorzaken bij varkens. De dieren doen verwoede pogingen om te ontsnappen, lijden aan ernstige ademnood en maken wilde bokkensprongen voordat ze al stuiptrekkend het bewustzijn verliezen. Dr. Grandin bekritiseert deze gang van zaken. ‘Hevige ontsnappingspogingen voordat het dier buiten bewustzijn raakt, zijn niet acceptabel’ (2), stelt ze.

Het moment waarop de dieren het bewustzijn verliezen, wordt in de huidige situatie aan het oog onttrokken. Er kan niet worden vastgesteld hoe de varkens reageren op het gas en hoe lang het duurt voordat bewusteloosheid intreedt. Daardoor kan de Voedsel en Waren Autoriteit, die toegang moet hebben tot alle delen van het slachthuis, haar werk niet naar behoren doen.

Gerda Verburg, minister van LNV, deelt de verontrustheid van dr. Grandin en Varkens in Nood niet. In haar antwoord op vragen van SP-Kamerlid Krista van Velzen stelde ze vorige maand dat ze cameratoezicht in bedwelmingsruimtes niet nodig acht. Dat niemand zicht heeft op wat zich nu werkelijk afspeelt in de verdovingsruimtes, lijkt de minister in het geheel niet te deren. Varkens in Nood vraagt zich af: kan het slachtproces het daglicht wel verdragen?

1: ‘It is my opinion that either window or camera should be installed in gas stunning systems so that the pig’s […] reaction prior to the loss of posture can be easily observed.’
2: ‘Violent escape reactions before loss of posture would not be acceptable.’


Noot voor redactie – niet bedoeld voor publicatie

Stichting Varkens in Nood maakte begin dit jaar videomateriaal openbaar van experimenten die zijn uitgevoerd aan de universiteit van Zürich. Het beeldmateriaal vindt u hier. Het destijds uitgebrachte persbericht is hier terug te zien.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Leon Varitimos: 06-42607953, Leon(at)varkensinnood.nl

De lobby van Stichting Varkens in Nood om een algeheel einde te maken aan castratie van biggen werpt opnieuw vruchten af. In navolging op Aldi en Lidl stopt nu ook PLUS vanaf augustus dit jaar met de verkoop van vlees van gecastreerde biggen. De slachterij waar PLUS haar vlees afneemt, Tonnies in Duitsland, is bijna klaar met de ontwikkeling van een zogenaamde ‘elektronische neus’, die aan de slachtlijn de karkassen met berengeur detecteert. Op deze wijze wordt de stap van verdoofde castratie, waar veel nadelen aan kleven, overgeslagen en castratie helemaal overbodig.

Onder druk van Stichting Varkens in Nood is de vraag naar ongecastreerd varkensvlees sterk toegenomen en zien steeds meer slachterijen zich genoodzaakt om hierop in te spelen. Tonnies levert op dit moment wekelijks 20.000 biggen aan de Nederlandse markt, waarvan vanaf augustus de helft ongecastreerde biggen zullen zijn. Op jaarbasis betekent dit, dat 520.000 biggen castratie bespaard blijft.  

Stichting Varkens in Nood bracht de discussie over castratie vorig jaar op gang naar aanleiding van een wetenschappelijk rapport over berengeur. Uit dit rapport bleek niet alleen dat berengeur veel minder voor komt dan altijd werd aangenomen, maar ook dat een groot deel van de consumenten helemaal niet gevoelig is voor berengeur. Bovendien is er met de geurdetectie methode aan de slachtlijn, een prima alternatief voor castratie voor handen. Milieukeur De Hoeve past de geurdetectie al vanaf begin 2008 succesvol toe en supermarktketen COOP, die dit vlees verkoopt, heeft hierover nog nooit klachten ontvangen.

Aldi en Lidl stonden open voor de argumenten van Stichting Varkens in Nood en gaven aan hun ‘inkoopeis’ van castratie te laten vallen. Supermarkten als PLUS en Super de Boer gaven aan te zullen volgen zodra hun leverancier berenvlees zou kunnen leveren. PLUS gaat die belofte vanaf augustus dit jaar dus nakomen. Albert Heijn en C1000 waren echter niet gevoelig voor de argumenten op grond van het wetenschappelijk onderzoek en de voor handen zijnde alternatieven en houden vast aan hun inkoopeis. Stichting Varkens in Nood heeft hen voor de rechter gedaagd op grond van onrechtmatige daad. De rechtszaak loopt.     

Meer informatie en achtergronden vindt u op onze website www.stopcastratie.nl 
video CO2 bedwelming

Voor vragen:
Patricia Beekelaar: 06 144 68 528
Hans Baaij: 06 266 76 868

 

28/01/09: Experts zijn het er al jaren over eens: het bedwelmen van slachtvarkens met CO2 is dieronvriendelijk en zorgt voor onnodig lijden. Beelden van de gruwelijke wijze waarop varkens worden verdoofd, voorafgaand aan het slachten, zijn jarenlang geheim gehouden. Een drietal dierenbeschermingsorganisaties heeft met hulp van bedwelmingsexpert dr. Hoenderken de hand weten te leggen op schokkende videofragmenten die zijn gemaakt tijdens meerdere wetenschappelijke onderzoeken aan de universiteit van Zürich.

De beelden tonen op confronterende wijze hoe varkens na blootstelling aan het gas in paniek raken en wilde bokkensprongen maken. Happend naar lucht zakken de dieren na zo’n halve minuut door hun poten om al stuiptrekkend buiten bewustzijn te raken. In meerdere grote slachthuizen in binnen- en buitenland worden per dag duizenden varkens in groepen op deze wijze bedwelmd. Alleen al bij varkensslachterij Vion in Boxtel ondergaan per week 55 duizend dieren dit lot.

Varkens zijn zeer gevoelig voor het prikkelende gas en worden al snel onrustig als de hoeveelheid CO2 in de lucht toeneemt. Net als bij mensen zorgt het gas voor irritatie aan hun luchtwegen en hevige ademnood. Onderzoek heeft aangetoond dat varkens liever dagenlang doorbrengen zonder voedsel of water dan te worden blootgesteld aan hoge concentraties CO2.

De verdoving van varkens met CO2 in de slachthuizen vindt plaats in afgesloten ruimtes die geen ramen hebben en waarin geen camera’s zijn geïnstalleerd. Daardoor is het voor de Voedsel en Waren Autoriteit onmogelijk om het lijden van de dieren te beoordelen. Dit gebrek aan transparantie is in strijd met de Europese wetgeving, die stelt dat controlerende instanties te allen tijde toegang moeten hebben tot alle delen van een slachthuis. Varkens in Nood heeft bezwaar gemaakt tegen de onmogelijkheid om het slachtproces te controleren, maar de VWA ziet er de noodzaak niet van in.  

Met de videobeelden willen de samenwerkende stichtingen Varkens in Nood, Wakker Dier en Rechten voor al wat Leeft laten zien dat het bedwelmen van varkens met CO2 een inhumane praktijk is die het daglicht niet kan verdragen. Zolang controle onmogelijk is, blijft het varken achter in het donker.

Het beeldmateriaal is te zien op de website van Varkens in Nood, www.varkensinnood.nl.


Noot voor redactie - niet bedoeld voor publicatie:

De videofragmenten van het onderzoek van de universiteit van Zürich zijn zowel in uitzendkwaliteit als in lage resolutie beschikbaar via onderstaande links:

video in lage resolutie (10 MB WMV):
http://pers.varkensinnood.nl/fileadmin/filmmateriaal/film_co2_bedwelmen.wmv 

video in uitzendkwaliteit (700 MB AVI):
http://pers.varkensinnood.nl/fileadmin/filmmateriaal/film_co2_bedwelmen_hoge%20kwaliteit.avi 

video op youtube:
http://nl.youtube.com/watch?v=N082tXCac08

Klik hier voor meer achtergrondinformatie.

Novum Nieuws/Zoom.In heeft een reportage over de CO2 bedwelming gemaakt.

Voor vragen:
Hans Baaij – Varkens in Nood 
06 266 76 868

 

Uit recent wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat de levensgevaarlijke MRSA bacterie, ook wel ziekenhuisbacterie genoemd, van vrachtwagens met levend vee afwaait en zich zo op veel grotere schaal verspreidt dan eerder werd aangenomen. Door het hoge antibioticagebruik in de Nederlandse veehouderij is de MRSA bacterie resistent geworden, moeilijk te behandelen en soms zelfs dodelijk. Varkens in Nood waarschuwt mensen dan ook om op de weg niet te lang achter veewagens te rijden en de ventilatie in de buurt van veewagens uit te zetten. In Amerika vallen volgens een ander wetenschappelijk onderzoek inmiddels meer slachtoffers als gevolg van een MRSA besmetting dan door Aids.

Varkens in Nood waarschuwt al jaren voor de zeer ernstige gevolgen van het grote antibiotica gebruik in de Nederlandse veehouderij. Desalniettemin stijgt dit gebruik ieder jaar. Vandaag hebben vier sectoren van de Nederlandse dierhouderij een convenant ondertekend om antibioticaresistentie tegen te gaan. De maatregelen komen wat Varkens in Nood betreft veel te laat en zijn ontoereikend.

Het convenant van de Taskforce Antibioticaresistentie Dierhouderij gaat in op het belang van verantwoord gebruik van antibiotica en onderzoek naar alternatieven. Er worden echter geen concrete maatregelen genomen om de verspreiding van MRSA op dit moment al te beperken. Dat komt slecht uit, want zonet is een Amerikaanse onderzoek bekend geworden waaruit blijkt dat gevaarlijke ziektekiemen van veewagens afwaaien en in personenauto’s terecht komen. Aangezien meer dan de helft van de varkens de MRSA bacterie bij zich dragen en ook kippen, kalveren en runderen besmet zijn, is het gevaar in Nederland met zijn vele veetransporten extra groot.

Het convenant is volgens Varkens in Nood directeur Hans Baaij “te laat en te weinig. Het had al in 1998 gesloten moeten worden toen de Gezondheidsraad voor het eerst waarschuwde voor de gevolgen voor de mens van resistente bacteriën uit de veehouderij. Er moet nu om te beginnen direct iets gedaan worden aan de verspreiding van de bacterie. In weerwil van wat de overheid altijd beweerd heeft, verplaatsen deze ziektekiemen zich ook via de lucht en ook is verspreiding via contact (zoals deurknoppen, via oppervlaktewater en via mest) mogelijk. Dat betekent dat mensen die in de buurt van veehouderijen wonen of die zich ophouden bij terreinen waar varkensmest is uitgereden of die achter een veewagen rijden, extra risico lopen. Het convenant doet niets aan de verspreiding.“

Overigens is de MRSA bacterie ook te vinden op vlees zelf: 10% van het rund- en varkensvlees en 27% van het kippenvlees is volgens de VWA besmet.


Voor meer informatie:
Hans Baaij - 06 26676868

Varkens in Nood dient dagvaarding in tegen Albert Heijn en C1000 voor onnodige castraties

17/10/08: De internationale supermarktketens Lidl en Aldi stappen in Nederland over op vlees van ongecastreerde varkens. Deze belangrijke doorbraak volgt na maanden overleg met Varkens in Nood. Albert Heijn en C1000 blijven echter koppig vasthouden aan de eis dat miljoenen biggen worden gecastreerd.  Varkens in Nood dient daarom vandaag (vrijdag 17 oktober) een dagvaarding tegen deze supermarkten in.

De stap van Aldi en Lidl betekent dat jaarlijks 275.000 biggen de castratie en de daarmee gepaard gaande dagen durende pijn wordt bespaard. Naar verwachting zullen beide ketens begin 2009 alleen nog vlees van ongecastreerde varkens in de schappen hebben. Varkens in Nood directeur Hans Baaij: “Deze internationale supermarktketens openen hiermee ook de deur voor een castratiestop in de rest van Europa. Voor de Nederlandse markt zouden in totaal 3,3 miljoen biggen per jaar de castratie kunnen worden bespaard en in Europa gaat het nog eens om 100 miljoen biggen per jaar.”

Albert Heijn en C1000 eisen van hun leveranciers ondanks alles nog steeds vlees van gecastreerde varken. Ze verstoppen zich daarbij achter verschillende drogredenen. Zo zouden Albert Heijn en C1000 ‘te kleine spelers’ op de markt zijn om ongecastreerd vlees van hun leveranciers te eisen en zeggen zij  honderdduizenden klachten over berengeur te verwachten.

Opmerkelijk, want zowel grotere als kleinere spelers stappen over of zijn al overgestapt op ongecastreerd varkensvlees. COOP, Deen en de restaurantketen La Place gingen Aldi en Lidl al voor. Bij hen zijn geen klachten over stinkend vlees binnengekomen. En dat is een mooi gegeven, want aangenomen werd dat vlees van ongecastreerde varkens bij opwarming een verschrikkelijke zogenoemde berengeur verspreidt. Eerder dit jaar bleek echter uit onderzoek dat die berengeur bij lange na niet zo vaak voorkomt als gedacht; in minder dan 1 procent van de beren is er sprake van berengeur, terwijl er vrees bestond voor wel 10 procent tot 80 procent.

De enkele keren dat de geur toch nog voorkomt, is hij makkelijk op te sporen met de zogenoemde geurdetectie aan de slachtlijn: na het schroeien van een stukje vlees wordt er door experts geroken of er sprake is van berengeur. Vlees met berengeur gaat een apart verkoopkanaal in. In Nederland bestaat al een productielijn voor ongecastreerde varkens die zo werkt, namelijk die van Milieukeur de Hoeve.

Dieren pijn toebrengen is onrechtmatig. Het is alleen toegestaan als er een goede reden voor is. Tot nu toe werd de kans op berengeur als een rechtmatige reden gezien om tot castreren over te gaan. Inmiddels is duidelijk dat er veel minder berengeur voorkomt dan gedacht en dat er simpele alternatieven voor handen zijn om de berengeur te voorkomen. Albert Heijn en C1000 zorgen er met hun inkoopvoorwaarden voor dat varkens leed wordt toegebracht zonder dat daar een goede reden voor is en handelen dus onrechtmatig, aldus Varkens in Nood.

Verdoofde castratie, lost dat niks op?
Castreren is en blijft een zware inbreuk op het welzijn en de gezondheid van beertjes (mannelijke biggen). Verdoving tijdens de ingreep helpt wel iets, maar niet tegen de napijn en andere klachten. Biggen krijgen na de ingreep ook geen pijnstillende middelen. Na de castratie groeien de beertjes minder snel en minder gezond op; ze krijgen vaker antibiotica toegediend, verbruiken meer veevoer en produceren meer mest dan ongecastreerde dieren.

Albert Heijn en C1000 verschuilen zich achter het Verklaring van Noordwijk, dat overigens niet door Varkens in Nood is ondertekend. In die verklaring is afgesproken dat de supermarkten vanaf 2009 vlees alleen verkopen van varkens die bij castratie zijn verdoofd. Toen Noordwijk werd ondertekend, was echter nog niet bekend dat castratie in vrijwel alle gevallen een overbodige ingreep is om berengeur te voorkomen (rapport Beren op de Weg, Wageningen Universiteit, maart 2008). De nieuwe inzichten van dit jaar maken maatregelen die verder gaan dan verdoven daarom noodzakelijk.

Dagvaarding AH en C1000
Varkens in Nood baseert zich in haar dagvaarding op wetenschappelijke onderzoeken, gesprekken met varkenshouders, slachterijen, CBL en dierenartsen. De belangrijkste gronden waarop wordt geprocedeerd zijn:

-    Berengeur, de reden voor castratie, komt veel minder vaak voor dan altijd werd aangenomen: niet bij 10% - 80% van alle beren, maar slechts bij 1%
-    De consument is veel minder gevoelig voor berengeur dan altijd werd aangenomen.
-    Het argument van tienduizenden potentiële klachten die de verkoop van ongecastreerd varkensvlees met zich mee zullen brengen, waarop de supermarkten zich beroepen, is wetenschappelijk niet te bewijzen.
-    Er zijn prima alternatieven voor castratie, waaronder de inmiddels succesvolle methode van geurdetectie aan de slachtlijn. Deze maakt het mogelijk de enkele ‘stinkers’ uit de productielijn te halen.
-    Zie voor alle argumenten van Varkens in Nood de volledige dagvaarding.

Varkens in Nood heeft ook een speciale campagnewebsite opgezet, zie www.stopcastratie.nl

Noot voor redacties:
Voor meer informatie kunt u terecht bij Hans Baaij, Stichting Varkens in Nood:
020 6177757
06 26676868

Bronnen:
1. Berekeningen kans op berengeur – Varkens in Nood
2. Samenvatting wetenschappelijke rapporten
3. Rapport Beren op de Weg - WUR maart 2008
4. Rapport Sensorische beoordeling spekmonsters, oktober 2007
5. Zwitsers onderzoek over berengeur, augustus 2006
6. Video over verdoofd castreren - Trouw TV

 

 

25/9/08: Indien AH, C1000 en Lidl niet voor 4 oktober 2008 met een duidelijk afbouwplan komen voor het castreren van biggen, dan zal Varkens in Nood deze supermarkten dagvaarden en de rechter vragen dwingend op te leggen dat ze hun inkoopvoorwaarden aanpassen.

Al decennia lang worden mannelijke biggen (beren) gecastreerd omdat hun vlees bij verwarming in de pan anders zou stinken. Dit heet berengeur. Niemand heeft echter ooit de moeite genomen om te onderzoeken of het castreren van biggen nu echt noodzakelijk is.

De dagvaarding zou volgen op talloze gesprekken die Varkens in Nood met de supermarkten heeft gevoerd naar aanleiding van een drietal recente wetenschappelijke publicaties. Uit die publicaties blijkt dat berengeur veel minder vaak voorkomt dan gedacht. Berengeur komt niet in 10% tot 80% voor, zoals altijd werd gezegd, maar slechts bij circa 1% van de mannelijke varkens. Bovendien vinden maar weinig consumenten berengeur echt onacceptabel ruiken.  Het (onverdoofd) castreren van biggen lijkt dus vooral gebaseerd op traditie en niet op feiten. Supermarkten kennen dit nieuwe wetenschappelijke bewijs maar negeren liever het lot van miljoenen biggen dan ook maar het geringste risico te lopen dat er ergens een consument zal klagen vanwege een stinkend stukje vlees.

Volgens een berekening van Varkens in Nood heeft de gemiddelde consument bij het eten van varkensvlees een kans van minder dan één keer in de dertig jaar om berengeur te treffen, maar voor die kleine kans moeten wel alle biggen gecastreerd worden. En dat terwijl het eten van vlees met berengeur niet schadelijk is voor de gezondheid. De afgelopen vijf maanden heeft Varkens in Nood met de drie supermarkten gesproken om aan het castreren een einde te maken, maar men weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen en een oplossing is niet in zicht. Vandaar de eventuele gang naar de rechter.

Dat het ook anders kan, bewijst de supermarktketen COOP. Ook LaPlace en McDonald’s verkopen alleen varkensvlees van niet gecastreerde dieren. Bij Varkens in Nood hebben zich inmiddels ook andere supermarktketens aangemeld die willen stoppen.

Directeur Hans Baaij over de mogelijke dagvaarding aan AH, C1000 en Lidl:

“Het zou de eerste keer zijn dat supermarkten gedagvaard worden vanwege nalatigheid op het gebied van dierenwelzijn. Supermarkten proberen altijd zo veel mogelijk buiten de discussie te blijven ondanks dat ze een groot deel van hun omzet via vlees behalen. Juist vanwege hun inkoopkracht hebben ze de macht om op korte termijn iets te doen aan het belabberde leven van de dieren die in hun schappen terechtkomen. Maar die macht weigeren ze te gebruiken voor dierenwelzijn.

Waarom worden juist deze drie supermarkten gesommeerd? AH is de grootste keten van Nederland en C1000 de grootste slager. Zij dragen de meeste verantwoordelijkheid voor de manier waarop varkens in Nederland gehouden worden. Beide ketens doen vrijwel niets extra’s aan dierenwelzijn. Via Lidl, dat even passief is op het gebied van dierenwelzijn, hopen we ook Duitsland te bereiken.

De aanklacht tegen de supermarkten is gebaseerd op artikel 6:162 BW, de onrechtmatige daad. Een onrechtmatige daad tegen biggen, zoals castratie, kan volgens de wet ook een onrechtmatige daad zijn tegen een dierenbeschermingsorganisatie, vandaar dat deze de supermarkten aan kan klagen. Mocht de rechter het met de eis eens zijn, dan betekent dit binnenkort het einde van de castratie van 3,3 miljoen biggen per jaar met bestemming de Nederlandse markt. Door precedentwerking kan dit voor Europa misschien wel oplopen tot 50 miljoen biggen per jaar.“

Citaat over supermarkten:
In een rapport uit 2008 van LEI Wageningen UR (Kansen en belemmeringen duurzame ketenvorming) staat op blz 38 het volgende citaat:

"Vooralsnog is de indruk dat de meeste supermarktketens nog aan de vooravond staan van strategisch nadenken over duurzaamheidsvraagstukken en hun specifieke rol en verantwoordelijkheid daarin. Er worden weliswaar initiatieven ontplooid die duurzaamheidsaspecten in zich hebben, maar dergelijke initiatieven staan doorgaans nogal op zichzelf (ad hoc) en maken niet of nauwelijks deel uit van het strategisch beleid van supermarkten. Menige supermarktketen benadert duurzaamheid vooral reactief en defensief: alleen wanneer consumenten (of maatschappelijke organisaties) druk uitoefenen verandert er iets".

Dit citaat uit een zeer recent wetenschappelijk rapport past helemaal in het beeld van de manier waarop deze drie supermarkten ook in deze kwestie opereren. Sinds 1972 proberen allerlei mensen, waaronder ook ambtenaren, boeren en wetenschappers, iets te doen aan het leed van de dieren in de bio-industrie. Maar nu, 36 jaar later, speelt duurzaamheid, waaronder  dierenwelzijn, bij de meeste supermarkten op beleidsbepalend niveau nog altijd slechts een marginale rol. Kennelijk zijn zwaardere instrumenten nodig om sommige supermarkten te dwingen iets aan dierenwelzijn te doen. Uit zichzelf doen ze het zeker niet.

Namens de Stichting Varkens in Nood en de Stichting Dier & Recht

Meer informatie:

Rapport Kansen en belemmeringen duurzame ketenvorming, LEI september 2008
Rapport Beren op de Weg, WUR maart 2008
Rapport Sensorische beoordeling van spekmonsters op berengeur, oktober 2007
Forschungsanstalt Agroscope Liebefeld-Posieux ALP, augustus 2006

Hans Baaij
m: 06 26676868

Onderzoek toont aan dat berengeur nauwelijks door consument wordt opgemerkt
Stichting Varkens in Nood dringt aan op verbod

24 april 2008

Een onderzoek van de Universiteit Wageningen naar alternatieven voor castratie bij biggen heeft een wel zeer opmerkelijke conclusie opgeleverd: er blijkt geen wetenschappelijke onderbouwing te zijn voor de jaarlijkse castratie van 10 miljoen Nederlandse biggen en 100 miljoen biggen in Europa. Mannelijke biggen (beren) worden gecastreerd omdat hun vlees in een klein aantal gevallen bij verhitting stinkt, de zogenaamde berengeur. Het onderzoek dat eind maart werd gepubliceerd toont echter aan dat berengeur veel minder vaak voorkomt dan gedacht. Bovendien blijken maar weinig consumenten de berengeur onacceptabel te vinden. Het (onverdoofd) castreren van biggen lijkt daarom vooral gebaseerd op traditie en niet op feiten. Stichting Varkens in Nood doet naar aanleiding van deze onderzoeksresultaten een dringend beroep op het Ministerie van LNV om castratie van biggen, bestemd voor de Nederlandse markt, per direct te verbieden en overweegt gerechtelijke stappen tegen alle partijen, zoals de supermarkten, die castratie eisen.

De consument en berengeur
Dat consumenten geen varkensvlees met berengeur zouden accepteren, is voor de Nederlandse supermarkten aanleiding om alleen vlees van gecastreerde varkens af te nemen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt echter nauwelijks bewijs voort te komen dat consumenten een voorkeur hebben voor vlees zonder berengeur. Uit het recente onderzoek van de Universiteit Wageningen ‘Beren op de weg’ blijkt dat consumenten vlees met berengeur nauwelijks herkennen.

Niet alleen blijken consumenten berengeur vaak niet te herkennen, ook komt het veel minder vaak voor dan gedacht: niet 10% tot 25%, maar slechts 1,2% van het vlees van de mannelijke varkens ontwikkelt berengeur. 

De al jarenlang durende discussie over het castreren van varkens blijkt dus aan twee zaken voorbij te zijn gegaan:
1. berengeur is voor de consument nauwelijks een probleem
2.  berengeur komt vrijwel niet voor.
Hiermee lijkt de reden voor het castreren van mannelijke varkens te zijn vervallen.

Varkens in Nood eist actie van het Ministerie van Landbouw en dient een dringend verzoek in voor een verbod op castratie van biggen bestemd voor de Nederlandse markt én een aanpassing van de Nederlandse wetgeving. Varkens in Nood dient ook een verzoek in bij de Europese Commissie voor aanpassing van de Europese wetten.

Verder overweegt Varkens in Nood gerechtelijke stappen tegen alle partijen die castratie eisen: de supermarkten Albert Heijn (de grootste supermarkt), C1000 (de "grootste slager van Nederland"), Aldi en Lidl (omdat veel Nederlandse varkens gecastreerd worden voor de Duitse markt) en tegen VION (de grootste slachter van Europa).

Woordvoerder Hans Baaij van Varkens in Nood: “kennelijk eisen supermarkten en slachters uit een soort automatisme dat varkensvlees afkomstig moet zijn van gecastreerde (mannelijke) varkens. Varkens zonder ballen, altijd goed, want dan is ieder risico uitgeschakeld". De kans dat een consument komt klagen, schat Hans Baaij op veel lager dan 1 op de 1000. "Beter 1000 varkens (onverdoofd) castreren, denken de supermarkten van Nederland, dan één klagende klant: een misselijkmakende gedachte", aldus Hans Baaij.


Noot voor de redactie:

Achtergrondinformatie over castratie
Samenvattingen onderstaande rapporten
Rapport Universiteit van Wageningen 'Beren op de weg'
Sensorische beoordeling spekmonters
Zwitsers onderzoek naar berengeur

Beeldmateriaal:
castratie 1
castratie 2
castratie 3
castratie 4

De foto's zijn vrij te gebruiken, maar naamsvermelding Compassion in World Farming (CIWF) is verplicht!

Voor vragen:
Hans Baaij, 06 26676868

26 maart 2008

Voorafgaande aan de hoorzitting over de VWA verzorgen Varkens in Nood/Dier & Recht, op verzoek van de SP en VVD, vanmiddag om 15.30 uur een extra informatieronde waarin klokkenluiders met nieuwe en schokkende aantijgingen komen tegen de vleesindustrie.

De klokkenluiders vertellen hun verhaal ten overstaan van de vaste Landbouwcommissie van de Tweede Kamer.

Presentatie Varkens in Nood:
Woensdag 26 maart om 15.30 uur, Groen van Prinsterenzaal, gebouw Tweede Kamer

Hoorzitting VWA:
Woensdag 26 maart om 16.00 uur, Groen van Prinsterenzaal, gebouw Tweede Kamer

Beeldmateriaal
Uitzendkwaliteit en lage kwaliteit videomateriaal waarin de heer Breunis, oud vleeskeurmeester van de VWA, onder andere vertelt over de vleeskeuring, voedselveiligheid en waarschuwingssystemen in slachterijen. Uitleg over downloaden met FTP.

Brief van slachter over niet gecertificeerde dierenartsen en KDS
Brief van keurmeester, pag 1 & pag 2, over opleiding tot keurmeester en voedselveiligheid.
Klokkenluider in eerdere uitzending Een Vandaag over alarmsystemen slachterijen
Delen uit het Ernst & Young rapport
PowerPoint presentatie van Varkens in Nood/Dier & Recht van 26 maart 2008

 
Voor meer informatie:
Hans Baaij, 06 26676868

 

 

18 maart 2008

Vleeskeuring door KDS in geheim rapport van Ernst & Young afgekraakt
Overheid betaalde meer dan 50 miljoen voor mislukte privatisering vleeskeuring
Overheid draagt jaarlijks nog eens flinke bedragen bij
Ernst & Young heeft geen begrip voor vrijgevigheid overheid voor de vleessector

In de aanloop naar de rapportage van Hoekstra die op 19 maart verschijnt, is er opnieuw een rapport uitgelekt over de VWA, de Voedsel en Waren Autoriteit, de instantie die verantwoordelijk is voor de vleeskeuring. Uit dit geheim gehouden rapport van Ernst & Young blijkt dat als gevolg van de uitbesteding van vleeskeuringen aan KDS 140 van de 180 keurmeesters ontslag hebben genomen en met onbekende bestemming zijn vertrokken. Het verdwijnen van 78% van de keurmeesters sinds 2006 heeft een desastreuze invloed gehad op de kwaliteit van de keuring van vlees in Nederland.

Dit wordt onderschreven door insiders:
•    schilders en stratenmakers hebben ervaren en deskundige keurmeesters vervangen
•    de opleiding van nieuwe keurmeesters van KDS is ad hoc en oppervlakkig geweest
•    vlees van zieke dieren komt in het slachtproces terecht

Door het mislukken van de privatisering functioneert de vleeskeuring door KDS slecht. Dit is des te zuurder nu die privatisering de overheid meer dan 50 miljoen euro heeft gekost. Jaarlijks draagt het ministerie van LNV ook nog eens circa 5,8 miljoen euro bij aan KDS.

De VWA en het ministerie van LNV hebben dit rapport tot nu toe geheim weten te houden. In notulen van de directie van de VWA van 16 november 2006 staat dat “besloten is om het rapport van Ernst & Young niet te verspreiden”. Verder blijkt uit die notulen dat Jos Goebbels (directeur Toezichtsbeleid en Communicatie) actief heeft geprobeerd de Europese Commissie buiten de deur te houden. In de notulen staat “de Europese Commissie wil in januari 2007 inspecties uitvoeren bij de VWA. Jos Goebbels probeert dit te verschuiven naar een later tijdstip en te beperken tot desk-studies". Anders gezegd, de VWA probeert de fouten bij de vleeskeuring te verbergen voor de Europese Commissie. Dat is goed gelukt, want in het rapport over 2007 van de Europese Commissie (de Food & Veterinary Office) komen de problemen met de privatisering aan KDS niet naar voren.

Falende vleeskeuring in de praktijk
Verschillende klokkenluiders hebben verteld welke gevolgen het ontbreken van goede controle in de praktijk heeft:
•    Tot 2006 moest elk varken gekeurd worden, van binnen en van buiten, op pathologische, anatomische en fysiologische afwijkingen. Hierbij werd het hart, kopklieren en longen ingesneden, enzovoort. Dit soort keuringen vereisen een grote expertise en vakmanschap en dat vakmanschap is voor een groot deel verdwenen.
•    Door het verdwijnen van ervaren keursmeesters controleren schilders en stratenmakers nu het vlees. Via verschillende klokkenluiders is bekend dat de controle op geslachte zieke dieren tot een minimum gedaald is. Ook worden levende zieke dieren tijdens het uitladen nauwelijks afgekeurd.
•    De snelheid van de slachtlijn is vaak zodanig hoog dat keurmeesters nauwelijks nog de kans hebben de dieren te controleren en zieke dieren er tussenuit te halen.
•    De keurmeesters niet alleen onervaren zijn, maar vaak ook nog eens een slechte opleiding hebben gehad.
•    Keurmeesters die ziek vlees aantreffen en dit willen controleren moeten de lopende band stil zetten. Dit leidt tot intimidaties door leidinggevenden en uitbeners en slachters die op stukloon werken en grote messen en bijlen hanteren.
•    De keurmeesters worden vaak niet gedekt door hun meerderen zoals VWA dierenartsen; deze werken ook in de slachterijen, maar zijn onder druk van de slachterijen vaak niet gemotiveerd. Dierenartsen die wel actief en gemotiveerd zijn, worden niet of nauwelijks gesteund door hun superieuren bij de VWA in Den Haag.
•    Door voortgaande bezuinigingen dreigt dit toezicht nog eens verder af te nemen, aldus een eerder uitgelekte brief van de directeur van de VWA, de heer Kleinmeulman.
•    Pas medio 2007 is er voor het eerst een onderzoek geweest naar de aanwezigheid van de ziekenhuisbacterie MRSA op vlees. Die werd bij ± 1/3e van kip en kalkoen en bij 11% van het varkensvlees aangetroffen. In de slachterijen vindt geen MRSA controle plaats.
•    Er is geen of nauwelijks controle op de aanwezigheid van residuen van antibiotica in vlees. Het gevolg hiervan kan zijn dat vooral kinderen een allergie voor antibiotica ontwikkelen en met antibiotica niet meer te behandelen zijn.

Conclusies
Volgens het rapport van Ernst & Young van 8 november 2006 heeft de privatisering van de keuring van vlees naar KDS geleid tot grote problemen. De kwaliteit van de vleeskeuring is door het verdwijnen van bijna 80% van de  vleeskeurmeesters onvoldoende geworden en dit heeft ook nog eens (zonder duidelijke redenen) een enorm bedrag gekost.

Dit feit heeft de VWA (en waarschijnlijk de minister) voor de Europese Commissie, voor de Tweede Kamer en voor het publiek met succes verborgen weten te houden.

Door de privatisering mag de slager zijn eigen vlees keuren en krijgt miljoenen euro’s op de koop toe.

Overheid draagt alle nadelen en de vleessector alle voordelen van de privatisering.

Samenvatting van het rapport van Ernst & Young van 16 november 2006
Door de privatisering van de (rood)vleeskeuring van de overheid naar KDS werd het bedrijfsleven zelf verantwoordelijk voor de vleeskeuring en kon deze op de keuringskosten besparen.

De kosten van de privatisering worden (geheel) gedragen door de overheid, waren begroot op 50 miljoen euro en bedroegen uiteindelijk 52 miljoen euro.

Blz 8 van het rapport E&Y: "Het lijkt er op dat het bedrijfsleven de lusten heeft en de overheid de lasten draagt van de privatisering".

Door de privatisering zijn 141 van de 180 keurmeesters verdwenen. Blz 11: "onduidelijk is waar deze keurmeesters gebleven zijn".

Nieuwe keurmeesters moeten opgeleid worden. Blz 19: "waarom LNV de scholingskosten voor haar rekening heeft genomen, is onduidelijk".

Blz 25: "Jaarlijkse bijdrage aan keuring bedraagt, ondanks privatisering, voor de overheid nog altijd bijna 6 miljoen euro per jaar (2007), plus een additioneel debiteurenrisico".

Blz 26: "De kosten-baten analyse van de overdracht valt voor de vleessector veel gunstiger uit dan voor de overheid, die veel lasten en slechts beperkt de lusten draagt".


Uitgelekt rapport Ernst & Young 8 november 2006 met daarin bovenstaande conclusies
Uitgelekte notulen directie VWA met daarin afspraak tot verzwijgen van de werkelijkheid
Uitgelekte brief IG van de VWA: kwaliteit keuring vlees kan niet meer gegarandeerd worden
Uitgelekt rapport VWA over de VWA, januari 2007, met daarin een overzicht van het (eigen) falen van de VWA, tevens aanleiding voor het instellen van de commissie Hoekstra
Rapport van de FVO/Europese Commissie over de Nederlandse situatie in 2007
Persbericht slachterijen ontduiken controles
Brieven en quotes van klokkenluiders: brief slachter, brief keurmeester 1 & 2

Beeldmateriaal van de gangbare productie van een slachterij op aanvraag

Meer informatie:
Morgen zal Hoekstra verslag uitbrengen over het onderzoek naar het VWA rapport van januari 2007.

 

 

21 februari 2008

De controle op dierenwelzijn en voedselveiligheid wordt door slachterijen opzettelijk onmogelijk gemaakt.  Hierbij wordt men bijgestaan door dierenartsen en keurmeesters van de VWA (de vroegere Keuringsdienst van Waren).

Als controleurs van de AID (Algemene Inspectie Dienst) zich melden bij de portier van een slachterij dan alarmeert deze de slachters en de medewerkers van de VWA. Direct verandert de productie: de snelheid van slachten wordt drastisch verminderd, de dieren worden niet meer opgejaagd en geslagen maar met respect behandeld, de verdoving wordt secuur en dieren verdwijnen niet meer levend in een broeibak.

Dit blijkt uit verklaringen van oud-medewerkers van slachterijen. Deze klokkenluiders hebben zich recent bij Varkens in Nood/Dier & Recht gemeld. Hun verhaal wordt bevestigd door verschillende andere bronnen en sluit naadloos aan op de recent uitgelekte rapporten over de VWA (zie www.dierenrecht.org). De directeur van de VWA schreef in één van de uitgelekte stukken dat de kwaliteit van de vleescontrole niet meer te garanderen is. Niet alleen het dierenwelzijn maar ook de voedselveiligheid is in het geding.

Op de websites van Varkens in Nood en Dier en Recht staan beelden van Nederlandse varkensslachterijen. Geen misstanden, maar de gruwelijke dagelijkse praktijk. Zie deze pagina voor beeldmateriaal.

Dinsdag 26 februari 2008  aanstaande spreekt de Tweede Kamer over deze kwestie.

Meer informatie:  
Hans Baaij, 06  26676868

 

 

Heksenjacht op klokkenluider door VWA ingezet

Afgelopen woensdag werd in de Tweede Kamer het achterhouden van een rapport over de falende controle op diertransporten door ambtenaren van de VWA en LNV besproken. De aanwezige Kamerleden hebben in het debat met grote meerderheid geëist dat er een onafhankelijk onderzoek komt. Het rapport kan leiden tot het opzeggen van het vertrouwen in Minister Verburg en dus tot haar aftreden. Vandaag werd de benoeming bekend van de “onafhankelijk onderzoeker” Rein Jan Hoekstra, net als de minister een CDA-er. Over Hoekstra wordt op internet geschreven: “Als je een doofpot wilt, moet je Hoekstra inhuren”. Niet alleen zijn er bedenkingen over Hoekstra, ook heeft de VWA een heksenjacht ingezet op degene die het rapport heeft doorgespeeld aan de Stichtingen Varkens in Nood/Dier en Recht. Die klokkenluider is echter niet de oorzaak van het falen van de VWA en van het voorliegen van de minister, maar slechts de boodschapper.

Doordat het rapport over het falen van de VWA nooit bij de minister terecht is gekomen, heeft ze de Kamer waarschijnlijk verkeerd voorgelicht, hetgeen een politieke doodzonde is. De onderste steen moet boven, zo zei Verburg tijdens het debat, totdat duidelijk is wie het rapport heeft achtergehouden. Er komt een onafhankelijk onderzoek naar het onder de pet houden van het rapport en naar de inhoud van het rapport zelf.

Naar nu bekend is geworden zal het onderzoek geleid worden door Rein Jan Hoekstra, een partijgenoot van Verburg en een CDA-er. Het is algemeen bekend dat de club ambtenaren die de vleessector ten dienste staat bij LNV, uit de CDA hoek komt. Een CDA-er gaat dus een CDA bolwerk onderzoeken. Dat maakt de keuze van de minster Verburg al op voorhand twijfelachtig.

Op www.nrcombudsman.nl/artikel/385/informateur-hoekstra-deugt-het-is-een-dijk-van-een-kerel.html en andere websites wordt smalend gesproken over Hoekstra die bepaald geen mlieuvriendelijk image heeft. Hij wordt volgens deze bronnen op interne vaak ingehuurd als er een goede doofpot nodig is.

Binnen VWA en LNV zelf is het interne onderzoek, onder leiding van Inspecteur Generaal Klein-Meulman, in volle gang. Dit onderzoek is er niet op gericht te achterhalen welke ambtenaren de minister hebben voorgelogen en ook niet hoe het mogelijk is dat de VWA er zo slecht van af komt in een eigen rapport. Het onderzoek is gericht op de klokkenluider die het rapport doorgespeeld heeft aan de Stichtingen Varkens in Nood/Dier en Recht. Op die boodschapper/klokkenluider wordt nu - met alle inzet - jacht gemaakt.[1]

Opmerkelijk is dat tijdens het debat in de Tweede Kamer duidelijk werd dat het achterhouden rapport bekend was bij directieleden van de VWA en dus ook bij Inspecteur Generaal Klein- Meulman. Deze is in feite de eerste verdachte en zou enige terughoudendheid moeten betrachten. In plaats daarvan maakt hij jacht op de boodschapper. En dat gebeurt òf met medeweten van de Minister óf ze wordt weer niet ingelicht. In het eerste geval laat ze haar voornaamste verdachte zijn gang gaan met een wraakoefening, in het tweede geval wordt ze weer bedrogen.
 

 

 

29 januari 2008

Uitgelekt rapport over het functioneren van de VWA schetst onthutsend beeld. Dieren zijn de dupe van falend beleid.

Een geheim rapport over de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) dat in handen is gekomen van de stichtingen Varkens in Nood/ Dier en Recht geeft onthutsende informatie:

    * Volgens haar eigen rapport functioneert de VWA slecht, vooral als het gaat om controle op dierenwelzijn
    * Dierenartsen die voor de VWA werken ontbreekt het aan motivatie en deskundigheid. Ze zijn onbekwaam voor de uitvoering van hun taak. Bekwame en gemotiveerde dierenartsen staan onder sterke druk om mee te werken aan overtreding van de wet. In het rapport wordt gesproken over intimidatie.
    * Volgens het rapport is de naleving van de regels door het bedrijfsleven bij internationale diertransporten (vooral varkens en schapen) slecht.
    * De vleessector, vooral malafide transporteurs van vee, profiteren van het gebrek aan controle.
    * Notoire recidivisten bij veetransporten wordt geen strobreed in de weg gelegd
    * Het systeem is zodanig opgezet dat er geld verdiend moet worden aan het verschaffen van export vergunningen. Hierdoor zijn de dierenartsen zodanig verbonden geraakt met de vleessector dat onafhankelijkheid bij controle ver te zoeken is.
    * Gebrek aan toezicht en handhaving zorgt voor grote veterinaire risico’s (verspreiding van besmettelijke ziektes).
    * De afgelopen jaren hebben controles nimmer geleid tot effectieve straffen
    * De door de minister ingevoerde Beleidsregels dierenwelzijn zijn nooit ten uitvoer gebracht (noot: dit is het systeem met waarschuwingen, boetes en intrekken vergunningen, ingegaan juni 2004).

De onlangs door Dier en Recht en Varkens in Nood geconstateerde misstanden met veetransporten zijn geen incidenten, maar structureel van aard, zo bevestigd het rapport. Minister Verburg kent of behoort het rapport al vanaf begin 2007 te kennen, maar heeft de Tweede Kamer hier nooit over verteld. Dit is frappant omdat er in de tussentijd juist veel Kamervragen zijn gesteld over het functioneren van de VWA.

Uit diverse betrouwbare bronnen heeft Varkens in Nood/ Dier en Recht verder vernomen dat processen verbaal van overtredingen, zelfs bij transporten met tientallen dode dieren, niet vervolgd worden. Er bestaat bij de VWA en LNV geen enkele belangstelling voor overtredingen van de wet tijdens veetransporten, dit ondanks alle maatschappelijke ophef.

Inspecteurs die misstanden en dierenmishandeling aanpakken worden van hogerhand vaak tegengewerkt. Bronnen bevestigen daarnaast dat actieve medewerkers die zich het lot aantrekken van de dieren in slachterijen en op veetransporten, één van de kerntaken van de VWA, worden belemmert in hun carrièremogelijkheden bij de VWA. De andere kant op kijken bevordert daarentegen wel een loopbaan bij de VWA.


Uitgebreide informatie en uitleg over bovenstaand persbericht over het disfunctioneren van de VWA vindt u hier:

Het rapport: VWA rapport, Modernisering activiteiten Levende Dieren en Levende Producten. Januari 2007, 58 blz
Samenvatting van het rapport door mr. Sandra Klok van de stichting Dier en Recht, met quotes
Achtergrondinformatie over de VWA
Beeldmateriaal van misstanden, zie film- en fotomateriaal